Verplicht genieten, obstinaat word ik ervan…

Vakantie. De onrust slaat toe. ‘Veel plezier en lekker genieten’. Ik werd uitgezwaaid door de buurman. Hij houdt een oogje in het zeil. Dochter en haar vriend spelen ‘samen wonen’ en passen op de hond.

Lekker genieten. Verplicht genieten. Ik voel me onrustig. Het is zo’n lege uitdrukking. Wat is dat genieten, en dan vooral lekker genieten?

Deze vakantie is geen genieten. Onrust houdt me in zijn greep. Verkeerde camping, stormachtig weer, pijn in mijn lijf en een vreselijke campingbuurvrouw. Wat een verhalen verteld ze, zo luid aan iedereen die het horen en niet horen wil. Mijn gehoor doet het nog goed.

Wat doe ik hier in vredesnaam?.

Manlief kijkt me aan en zegt niets. Ik zie hem denken ‘ongesteld?’. Alleen al die aanname maakt me woest.

Dwars

Ik word dwars, zoek nog net geen ruzie. Ik wil weg, maar waarheen? Naar Duitsland bergen beklimmen. Of naar België, bonbons eten. Of de zon opzoeken in Frankrijk. Alles behalve Nederland. Prima zegt mijn lief. Grrrr, hij vindt alles prima. Moet ik weer beslissen! Ik zoek de oorzaak van mijn onrust.

En dan weet ik het weer, het gaat niet om de camping, om het buitenland, om mijn liefs mening. Het gaat erom dat IK onrustig ben en die onrust neem ik mee. Ook naar Duitsland, ook naar de zon.

Als ik de oorzaak van m’n onrust vind, kan ik die oplossen. Volle maan duurt nog een week, dat is het niet. Wat is het dan?

Oplossing gezocht

We gaan erop uit. Campinghangen is geen oplossing. Bewegen helpt, ik zet me er toe. De ervaring leert dat een wandeling helpt mijn gedachten op een rijtje te zetten. Al zuchtend trek ik mijn wandelschoenen aan: ‘hoe spannend, exotisch, avontuurlijk ga ik deze vakantie doen: een wandeling….’

Manlief luistert naar mijn gemopper, kijkt en zegt niets.Vakantie is genieten...

Op een bankje in het bos eet ik mijn rijstwafel en zie ik vogeltjes op het pad. Ineens weet ik waarom ik onrustig ben. Tijdens vakanties mis ik overzicht, niet zozeer dat het zwerven me onrustig maakt, meer dat ik het overzicht kwijt ben van ná de vakantie. Het op vakantie gaan is een ijkpunt in mijn agenda, daarna wordt het vaag.

Ik beken, volgens de Maya ben ik een blauwe adelaar, toon 1 (voor de kenners kin 235). Ik heb graag overzicht. Ik kijk graag ver vooruit en op de een of andere manier lukt het mij niet om over de vakantie heen te kijken naar het grotere geheel. Ik vind het moeilijk om dan bij het nu te zijn. Ontspannen genieten is dan ver weg.

Ik wandel met mijn lief door het bos en kom tot dit inzicht. Wat een opluchting. Oorzaak van mijn onrust ontdekt. Al stappend praten we hierover en bedenk ik een flink plan (voor na de vakantie). Zowel persoonlijk als zakelijk. Ik kan weer verder kijken. Ik vlieg weer als een adelaar.

Ineens kan ik weer genieten, helemaal als blijkt dat de kwekkende campingbuurvrouw vertrokken is. Da’s echt lekker genieten.

Op jouw genieten!

Michaela Wierdsma

Michaëla Wierdsma

PS: Herken je dat, die onrust tijdens vrije momenten? Hoe los jij dat op? Schrijf het in het reactieveld hieronder, ik laat me graag inspireren.

Foto: Michaëla Wierdsma, Rijsterbos Friesland.

Share This