Verplicht genieten, obstinaat word ik ervan…

Vakantie. De onrust slaat toe. ‘Veel plezier en lekker genieten’. Ik werd uitgezwaaid door de buurman. Hij houdt een oogje in het zeil. Dochter en haar vriend spelen ‘samen wonen’ en passen op de hond.

Lekker genieten. Verplicht genieten. Ik voel me onrustig. Het is zo’n lege uitdrukking. Wat is dat genieten, en dan vooral lekker genieten?

Deze vakantie is geen genieten. Onrust houdt me in zijn greep. Verkeerde camping, stormachtig weer, pijn in mijn lijf en een vreselijke campingbuurvrouw. Wat een verhalen verteld ze, zo luid aan iedereen die het horen en niet horen wil. Mijn gehoor doet het nog goed.

Wat doe ik hier in vredesnaam?.

Manlief kijkt me aan en zegt niets. Ik zie hem denken ‘ongesteld?’. Alleen al die aanname maakt me woest.

Dwars

Ik word dwars, zoek nog net geen ruzie. Ik wil weg, maar waarheen? Naar Duitsland bergen beklimmen. Of naar België, bonbons eten. Of de zon opzoeken in Frankrijk. Alles behalve Nederland. Prima zegt mijn lief. Grrrr, hij vindt alles prima. Moet ik weer beslissen! Ik zoek de oorzaak van mijn onrust.

En dan weet ik het weer, het gaat niet om de camping, om het buitenland, om mijn liefs mening. Het gaat erom dat IK onrustig ben en die onrust neem ik mee. Ook naar Duitsland, ook naar de zon.

Als ik de oorzaak van m’n onrust vind, kan ik die oplossen. Volle maan duurt nog een week, dat is het niet. Wat is het dan?

Oplossing gezocht

We gaan erop uit. Campinghangen is geen oplossing. Bewegen helpt, ik zet me er toe. De ervaring leert dat een wandeling helpt mijn gedachten op een rijtje te zetten. Al zuchtend trek ik mijn wandelschoenen aan: ‘hoe spannend, exotisch, avontuurlijk ga ik deze vakantie doen: een wandeling….’

Manlief luistert naar mijn gemopper, kijkt en zegt niets.

Op een bankje in het bos eet ik mijn rijstwafel en zie ik vogeltjes op het pad. Ineens weet ik waarom ik onrustig ben. Tijdens vakanties mis ik overzicht, niet zozeer dat het zwerven me onrustig maakt, meer dat ik het overzicht kwijt ben van ná de vakantie. Het op vakantie gaan is een ijkpunt in mijn agenda, daarna wordt het vaag.

Ik beken, volgens de Maya ben ik een blauwe adelaar, toon 1 (voor de kenners kin 235). Ik heb graag overzicht. Ik kijk graag ver vooruit en op de een of andere manier lukt het mij niet om over de vakantie heen te kijken naar het grotere geheel. Ik vind het moeilijk om dan bij het nu te zijn. Ontspannen genieten is dan ver weg.

Ik wandel met mijn lief door het bos en kom tot dit inzicht. Wat een opluchting. Oorzaak van mijn onrust ontdekt. Al stappend praten we hierover en bedenk ik een flink plan (voor na de vakantie). Zowel persoonlijk als zakelijk. Ik kan weer verder kijken. Ik vlieg weer als een adelaar.

Ineens kan ik weer genieten, helemaal als blijkt dat de kwekkende campingbuurvrouw vertrokken is. Da’s echt lekker genieten.

Op jouw genieten!

Michaela Wierdsma

Michaëla Wierdsma

PS: Herken je dat, die onrust tijdens vrije momenten? Hoe los jij dat op? Schrijf het in het reactieveld hieronder, ik laat me graag inspireren.

Foto: Michaëla Wierdsma, Rijsterbos Friesland.

11 gedachten over “Vakantie is genieten, of toch niet?”

  1. Haha. ’t Duurt even, ben nu 6 dagen aan de wandel met Boef, m’n hond in t mooie Fryslân. En nu slaat de rust toe. Heerlijk. M’n zorgen bestaan uit “Zit m’n sok nu wel of niet dubbel”, lukt ’t me om de hond uit de ‘pingoruines’ te houden en komt er nog iets van zijn opvoeding terecht.

    De meeste gestelde vraag van “anderen” gaat over het weer. Maar geen zorg, er is altijd “weer”. Vandaag, morgen, overmorgen. Daar hoef ik me niet druk om te maken.

    Heerlijk, nu een zorgeloos leven. ?

    1. Michaëla Wierdsma

      Ha die Erik,
      Heerlijk toch zo’n vraag of je sokken wel lekker zitten. En die opvoeding van je hond, dat komt vast goed. Hoe meer ontspannen jij bent, hoe meer ontspannen je hond is. Dat scheelt je hond veel stress.
      Fijne tijd in Friesland.

  2. Ik herken me, net als Wilhelmus, dit keer niet in wat je vertelt, Michaëla.
    Weg is weg. Dat had ik ook toen ik nog wekenlang helemaal zonder werk op vakantie ging.

    De vakantie begint bij het wegrijden en houdt pas op als de auto weer voor de deur staat. De reis is de bestemming, zeg maar.

    Vroeger was ik al kort na terugkomst door alles wat op me lag te wachten het vakantiegevoel he-le-maal kwijt: zonde!

    Voor mij blijkt het beter te zijn om ‘door te werken’. Met mijn jaarplanning zorg ik ervoor dat ik de hele boel alleen maar een beetje hoef te onderhouden. Daardoor is maximaal (!) 1 uur ’s ochtends, op m’n gemakje bij de ochtendkoffie, meer dan genoeg.

    Op deze manier heb ik geen stress vóór vertrek, kan ik 100% genieten tijdens de vakantie én is er geen achterstand die bij thuiskomst op me ligt te wachten.

    ’t Is zoals Donna ook aangeeft: zoek de manier die past bij jou – genieten is dan geen verplicht nummer meer, maar een automatisch gevolg. 🙂

  3. Heel herkenbaar Michaëla, alleen is het bij mij onrustig als de vakantie begint, omdat dit dan een aspect is zonder agenda. Juist de tijd zonder planning, etc. maakt het voor mij lastiger. Ik kijk dus juist weer uit naar de tijd na de vakantie.
    Groetjes van Fridy.

    1. Michaëla Wierdsma

      Dank Fridy voor jouw reactie. Ik ervaar hetzelfde, echter wil er vooral in het nu kunnen zijn. Dat is even onrust, tot ik weer overzicht voor mezelf creëer. Als ik teveel nadenk over ná de vakantie is er even helemaal geen nu. En da’s dan weer jammer. Genieten van je iets doe ik ook graag als het gebeurt en niet alleen achteraf aan de hand van foto’s.

      Overigens, dat verplichte genieten…da’s nog steeds een obstinaat iets 🙂

  4. Heerlijk hoe je mij meeneemt in jouw ‘ontdekkingsreis’. Ik hou ervan altijd te ontdekken en nog niet precies te weten wat er daarna komt… Mooi om te zien dat iedereen anders is…. Geniet van jouw ‘reis’ !

    1. Michaëla Wierdsma

      Eerlijk gezegd was ik er ook verbaasd over. Ik, die zo graag zwerft en wel ziet waar we naar toe gaan… Blijkbaar was ik daar deze keer niet klaar voor. Ik wilde ook graag aan de slag met nieuwe ideeën. Deze vakantie heeft een bedoeling, ik kom er steeds meer achter.

      Mooi om te lezen hoe jij ‘reizen’ ervaart Esther. Mooie aanvulling, dank.

  5. Mooi verhaal Michaela maar de herkenning is deze keer ver te zoeken. Misschien heel even in begin het loslaten maar daarna op het moment dat ik weg ben ben ik helemaal weg. Ik hoef ook geen gitaar mee zoals collega’s van mij wel doen. Het liefst laat ik alles helemaal los en ben ik ook echt helemaal weg. Wel begint het aan het eind als de laatste dag(en) in zicht komen weer te kriebelen. Dan begint vaak de onrust weer. Hoe wat waar wanneer etc. Daarom ben ik ook heel graag op een eiland lekker overzichtelijk pas als je weet dat je met de boot er weer af moet dan gaat het hoofd weer aan …… Net als in een film ben ik ook helemaal weg .. totdat de zaal leegloopt en dan liefst niet tegen mij praten. (FILMTIP Three Identical strangers) Fijne vakantie!!!

    1. Michaëla Wierdsma

      Heerlijk Wilhelmus, dat je vakantie hebt zodra je de deur sluit. Ik had dat vorig jaar ook, op de fiets, niets mee behalve een notitieboekje. Dit jaar voelde anders, wellicht ook omdat ik in een verschuiving zit waardoor ik eigenlijk nog niet ’toe’ was om weg te gaan. Ik vind het nu heerlijk er een soort workation van te maken. Lekker fietsen en lopen overdag en de inspiratie gelijk verwerken.

      Zo’n eiland is een goede, letterlijk niet weg kunnen. Ik ga eens broeden op een mentaal eiland én een andere aanvliegroute naar de vakantie toe.

      Fijne vakantie voor jou.

  6. Michaëla Wierdsma

    Goede tip Donna voor toekomstige vakantiegangers. Overzicht creëren zodat je echt kunt genieten zonder de frustratie van ‘ik moet genieten’. Het is zoals je aangeeft jezelf herkennen én erkennen.

  7. Heel herkenbaar Michaëla.
    Ik kwam er ook ooit achter, toen ik met mijn gezin jaren geleden op een camping stond. Kamperen, zei ik, da’s echt niets voor mij……Ik was moe, gefrustreerd en kon mijn draai net vinden.

    Tot ik er achter kwam dat het kwam doordat ik het overzicht kwijt was.

    Het was en chaos in de tent.
    Toen ik dat aanpakte, de kinderen en manlief instructies gaf ook de orde te bewaren. Kwam bij mij ook weer rust van binnen.

    Nu zorg ik er elke vakantie voor dat er overzicht is, dat ik alles en vaste plek geef.

    Dat klinkt misschien knullig, maar mij geeft het rust. Jezelf herkennen en erkennen is een belangrijk iets om te kunnen genieten van je vakantie en de rest van je leven 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hoge standaard
Community leven

Hoge standaard

Hoe hoog leg je de lat? Wat als je ‘m niet haalt? En wat is eigenlijk standaard? Het zijn allemaal vragen die je tegenkomt als je met een groep mensen samenwerkt.

Lees verder »
Scroll naar boven